Dit boek gaat over de zoektocht van Sjoerd naar de oorzaak van zijn angstklachten die steeds erger worden nadat hij kinderen krijgt. De angsten blijken autisme als bron te hebben. Samen met zijn vrouw gaat hij op weg om, met vallen en opstaan, ermee om te leren gaan. Sjoerd maakt voor zijn vrouw een gebruiksaanwijzing van zichzelf en krijgt daarnaast medicatie tegen onder meer zijn angsten.

Op openhartige en vaak ontroerende wijze geven Sjoerd en Gerie een inkijkje in hun geworstel. Het is opvallend hoe weinig professionele hulp zij daarbij nodig blijken te hebben. In mijn ervaring wordt de diagnose autisme – zeker bij hoogbegaafde mensen zoals Sjoerd – vaak pas na een jarenlange zoektocht gesteld. De rol van medicatie moet niet worden overschat, maar medicatie kan vaak wel de weg banen naar verandering.

Heb jij dit boek ook gelezen? Laat hieronder weten wat je ervan vindt.